Akomodacja

Akomodacja to zdolność oka do zmiany swojej mocy optycznej, dzięki której możemy ostro widzieć obiekty znajdujące się w różnych odległościach – zarówno z daleka, jak i z bliska. Mechanizm ten polega na zmianie krzywizny soczewki wewnątrzgałkowej za sprawą skurczu mięśnia rzęskowego: przy patrzeniu z bliska soczewka staje się bardziej wypukła, zwiększając swoją moc optyczną.

Akomodacja jest ściśle powiązana z konwergencją, czyli zbieżnym ustawieniem oczu przy patrzeniu z bliska – oba mechanizmy wzajemnie się stymulują w ramach tzw. układu akomodacyjno-wergencyjnego. Sprawność, amplituda i stabilność akomodacji zmieniają się z wiekiem – po 40. roku życia soczewka stopniowo traci elastyczność, co prowadzi do prezbiopii (starczowzroczności).

Osłabienie akomodacji lub zaburzenia jej funkcji (niedostateczna amplituda, wolna reakcja, niestabilność) mogą powodować zamazywanie się obrazu przy pracy z bliska, bóle głowy, zmęczenie oczu oraz trudności w koncentracji podczas czytania. Diagnostyka funkcji akomodacyjnych oraz dobranie odpowiedniej korekcji lub terapii wzrokowej należą do kompetencji optometrysty.